MENU

ppłk dypl. Władysław Heller

Urodził się 27 czerwca 1895 r. w Stanisławowie. Po uzyskaniu matury, przez cztery semestry, studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej. W latach 1912–1914 działał w Drużynach Strzeleckich we Lwowie. Z chwilą wybuchu I wojny światowej powołany do wojska. Służył w armii austriackiej, walczył na frontach: rosyjskim, rumuńskim i włoskim.

Od roku 1918 służył w Wojsku Polskim. Będąc dowódcą baterii brał udział w obronie Przemyśla, a jako oficer wywiadowczy 1 pułku artylerii polowej uczestniczył w obronie Lwowa. W 1919 r. był słuchaczem II Kursu adiutantów w Warszawie oraz I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pełnił obowiązki szefa wydziału w V oddziale Naczelnego Dowództwa. Następnie był oficerem ds. operacyjnych w dowództwie 7 Brygady Rezerwowej.

Swoje związki z lotnictwem zaczął od Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu, w której odbył szkolenie na obserwatora samolotowego. Po nim trafił do Ministerstwa Spraw Wojskowych. Powierzono mu kierownictwo referatem organizacyjno-mobilizacyjnym Departamentu IV Żeglugi Powietrznej. Następnie przeszedł do 1 Pułku Lotniczego. W latach 1922–1923 był słuchaczem II Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej. Po jego ukończeniu został wyznaczony na dowódcę dywizjonu ćwiczebnego w macierzystym pułku lotniczym. W roku 1924 ukończył Szkołę Pilotów w Bydgoszczy. Następnie przeniesiony do 4 pułku lotniczego w Toruniu na stanowisko dowódcy I Dywizjonu Wywiadowczego. Z dniem 19 października 1925 r. został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko asystenta.

Wybitny. Bardzo wartościowy oficer, wyróżnia się charakterem, ambicją pracy, energią i inicjatywą. Inteligentny, bystry, umysł  żywy i logiczny. Fachowo i taktycznie bardzo dobrze wyszkolony. Opanowany i z silną wolą dowódca.  Bardzo dobry organizator, pracuje planowo i samodzielnie.

Źródło: Krótka opinia służbowa, CAW, 1673/84/3, t. 15, k.9

W styczniu 1930 r.  został zastępcą dowódcy 6 pułku lotniczego we Lwowie. W roku 1931 objął stanowisko dowódcy 4 pułku lotniczego w Toruniu. 21 kwietnia 1934 r. został II zastępcą szefa Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych. Do marca 1939 r. był dowódcą 1 pułku lotniczego, a następnie I Grupy Lotniczej – Warszawa. W kampanii wrześniowej został dowódcą Brygady Bombowej. Po zakończeniu kampanii przedostał się na Zachód. Mimo zaawansowanego wieku zgłosił się ochotniczo do wojska i służył w Polskich Siłach Powietrznych. Zginął śmiercią lotnika 10 sierpnia 1943 r. Został pochowany na cmentarzu w Newtownards.    

fot. domena publiczna


wróć