MENU

ppłk dypl. Leon Mitkiewicz-Żółłtek

Urodził się 20 lutego 1896 r. w Zambrowie. Po uzyskaniu matury w 1915 r. został zmobilizowany do armii rosyjskiej i skierowany do szkoły  kawalerii. W listopadzie 1917 r. zaczął służbę w I Korpusie Polskim gen. Dowbora-Muśnickiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył w szeregach 2 Dywizji Legionów. W roku 1923 został szefem sztabu IV Brygady Jazdy w Suwałkach. Następnie pełnił służbę w Biurze Ścisłej Rady Wojennej.

Od  listopada 1924 r. do października 1925 r. był słuchaczem IV Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej. Po uzyskaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego został wykładowcą w Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. Po odbyciu staży liniowych w 2 i 7 Pułku Ułanów powrócił do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze wykładowcy taktyki.

Źródło: fragment maszynopisu Tadeusza Kutrzeby "Opinie o oficerach pracujących w Wyższej Szkole Wojennej", Warszawa 1931 r., Archiwum Instytutu J. Piłsudskiego w  Ameryce

Wybitny oficer, tak w linii, jak i w sztabie. Charakter mocny, pełen inicjatywy , zrównoważony. Umysł żywy, szybko orientujący się. Wybitne zdolności taktyczne. Wzorowo fachowo przeszkolony. Bardzo dobry organizator i administrator.

Źródło: Krótka opinia służbowa, CAW, 1673/84/3, t.19, k.19

W latach 1932-1935 dowodził 2 pułkiem Szwoleżerów Rokitniańskich, później przeszedł  do sztabu Inspektoratu Armii gen, Leona Berbeckiego. W latach 1938-1939 został attaché wojskowym w Kownie, a w latach 1940-1941 szefem Oddziału II Sztabu Naczelnego Wodza, a następnie zastępcą szefa Sztabu. W roku 1943 był zastępcą dowódcy 1 dywizji pancernej w Szkocji, po czym został szefem polskiej misji wojskowej w Najwyższym Sztabie Zachodnich Aliantów. W Waszyngtonie formalnie pełnił funkcję  zastępcy szefa sztabu Naczelnego Wodza.

Po zakończeniu wojny pozostał w Stanach Zjednoczonych. Działał w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów i współpracował z Radiem Wolna Europa. Zmarł 12 grudnia 1971 r. w Andes.

fot. domena publiczna


wróć