MENU

płk dypl. Konstanty Drucki-Lubecki

Urodził się  13 marca 1893 r.  w majątku Porochońsk. Ukończył Liceum Aleksandrowskie w Petersburgu. Od roku 1914 służył w gwardyjskiej artylerii konnej. Po ukończeniu Mikołajewskiej Szkoły Jazdy oraz awansie na podporucznika służy przez rok w 17 pułku dragonów, z którego został przeniesiony do 12 pułku huzarów.

Do Wojska Polskiego przyjęty w grudniu 1918 r., w stopniu rotmistrza. Od stycznia 1919 r. dowodził czasowo 13 pułkiem ułanów. Na froncie wschodnim walczył jako dowódca szwadronu, następnie był zastępcą dowódcy 13 pułku ułanów. W 1922 r. przeszedł na stanowisko oficera sztabowego 23 pułku ułanów. Następnie był zastępcą dowódcy pułku do spraw szkolenia.

W roku 1923 skierowany został do Wyższej Szkoły Wojennej, po której ukończeniu objął stanowisko dyrektora nauk w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu. W 1928 r. był zastępcą dowódcy 13 pułku ułanów, a w latach 1929-1932 dowódcą 2 pułku szwoleżerów. Od maja 1932 r. do września 1938 r. był kierownikiem katedry taktyki kawalerii Wyższej Szkoły Wojennej.

Bardzo dobry oficer pod każdym względem. Charakter ustalony, silny i prawy. Wybitna ambicja pracy, obowiązkowy i sumienny. Bardzo inteligentny i zdolny, o dużym zasobie wiedzy fachowej i ogólne.             

Źródło: Krótka opinia służbowa, CAW, 340,1/232, k.5

Taktykę kawalerii wykładał płk dypl. Konstanty Drucki-Lubecki (tzw. książę pan), oficer wyjątkowo uroczysty. Bardzo staranny, rzec można, pedantycznie dokładny (…).

Źródło: Wspomnienia oficera sztabu 1934-1939, Józef Kuropieska, Warszawa 1979 r.

Podczas kampanii wrześniowej dowodził Wileńską Brygadą Kawalerii. 26 września 1939 r. został ranny we wsi Leszczesna, następnie trafił do niewoli sowieckiej. Zamordowany na terenie Ukraińskiej SRR prawdopodobnie w Kijowie, pochowany w lesie koło Bykowni. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w roku 1994. W 1964 r. został pośmiertnie awansowany do stopnia generała.

fot. domena publiczna


wróć