MENU

ppłk dypl. Stanisław Wilimowski

Urodził się 2 listopada 1896. Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer Armii Austro-Węgier, został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. Na stopień kapitana piechoty awansował w 1919 r. Ukończył studia wyższe, uzyskując stopień naukowy doktora.

W latach 1922–1924 odbył kurs w Wyższej Szkole Wojennej, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Był  oficerem nadetatowym 50 pułku piechoty w garnizonie Kowel, następnie  adiutantem sztabowym, a w 1924 r. oficerem Sztabu Głównego i Biura Ścisłej Rady Wojennej. Na stopień majora piechoty został awansowany 1928 r. W tym samym roku był oficerem Oddziału III Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W roku 1932 był w kadrze Wyższej Szkoły Wojennej. Następnie służył w 10 pułku piechoty w Łowiczu. Na początku 1935 r. został przeniesiony i ponownie był wykładowcą w WSWoj.

Źródło: fragment maszynopisu Tadeusza Kutrzeby "Opinie o oficerach pracujących w Wyższej Szkole Wojennej", Warszawa 1931 r., Archiwum Instytutu J. Piłsudskiego w  Ameryce

Najpoprawniejszym, jeżeli chodzi o formę prowadzenia wykładów, był mjr Wilimowski, oficer niezwykłej uprzejmości i o wyjątkowym wdzięku. Mówił pięknym obrazowym językiem. Był niezrównany w momencie orientowania w terenie. Nigdy już w życiu nie spotkałem nikogo, kto by tak pięknie nazywał przedmioty terenowe, jakie wyłuskiwał z bliskich i dalekich horyzontów w trakcie porównywania terenu z mapą. Były to określenia w rodzaju: owe łagodne siodełka, rogale, obłe wzgórza, strome stoki, wyniosłe wieże, rozłożyste dęby, przyrumienione koniczyny, jaskrawe rzepaki, strojne sosny, migające wiatraki, sine wstęgi, bujne zagajniki …

Źródło: Wspomnienia oficera sztabu 1934-1939, Józef Kuropieska, Warszawa 1979 r.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej służył w 74 pułku piechoty, w stopniu podpułkownika pełnił funkcję zastępcy dowódcy pułku. Ppłk Wilimowski 3 września 1939 r. został ranny w bitwie pod Złotym Potokiem, zmarł 4 września 1939 r. w szpitalu w Lublińcu.


wróć