MENU

ppłk dypl. Stanisław Lityński

Urodził się 28 września 1895 w Stanisławowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim im. Jana Kazimierza. Jako student odbył roczne przeszkolenie w armii austriackiej i opuścił ją w stopniu podporucznika rezerwy.

Członek paramilitarnych Polskich Drużyn Strzeleckich. Od sierpnia 1914 r. w Legionach Polskich, oficer I Brygady. Znów wcielony do armii austriackiej. W 1918 r. działał w konspiracyjnej Polskiej Organizacji Wojskowej we Lwowie i Stanisławowie, w listopadzie aresztowany przez Ukraińców. Na początku roku 1919 był dowódcą kompanii powiatowej w Limanowej, następnie w 1921 r. dowódcą kompanii i batalionu w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich.

W latach 1923-1924 pełnił służbę jako oficer w Oddziale I Sztabu Generalnego, w latach 1924-1926 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej, a od roku 1926 do 1927 pełnił funkcję  kierownika referatu w Sztabie Generalnym.

W latach 1927-1932 i 1937-1939 wykładowca taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Wojennej

Źródło: fragment maszynopisu Tadeusza Kutrzeby "Opinie o oficerach pracujących w Wyższej Szkole Wojennej", Warszawa 1931 r., Archiwum Instytutu J. Piłsudskiego w  Ameryce                                                                                                                                             

Od 1932 r. do 1934 był zastępcą dowódcy Pułku Strzelców Podhalańskich, a w latach 1934-1937 dowódcą 85 pułku piechoty.

W kampanii wrześniowej w 1939 r. szef sztabu Armii „Pomorze”. Trafił do niewoli niemieckiej. Po wyzwoleniu w 1945 r. II zastępca dowódcy 5. Karpackiej Dywizji Piechoty w II Korpusie Polskim we Włoszech, a w latach 1945-46 w Komisji Historycznej Sztabu Głównego w Londynie.

Po demobilizacji został w Londynie, gdzie zmarł 18 kwietnia 1958 r., pochowany na cmentarzu North Sheen. Pośmiertnie, w roku 1946, mianowany został na emigracji generałem brygady.

fot. domena publiczna


wróć