MENU
plakat 1

plakat 2

plakat 3

plakat 4

Wprowadzenie i cele konferencji

Znacząca rola obrony powietrznej (Air Defence/Defensive Counter Air Operations) w całokształcie walki o zdominowanie przestrzeni powietrznej (Counter Air Operations) wielokrotnie była potwierdzana w wielu konfliktach oraz wojnach prowadzonych w XX oraz XXI wieku. W szczególności, ostatnie doświadczenia wyniesione z konfliktów prowadzonych w Syrii, Jemenie i na Ukrainie, wskazują na kluczowe znaczenie środków obrony przeciwlotniczejw kontekście przeciwdziałania zagrożeniom powietrznym oraz dynamikę zmian w odniesieniu do charakteru samych zagrożeń powietrznych. W przypadku konfliktu prowadzonego we wschodniej części Ukrainy, lotnictwo ukraińskie zostało zmuszone do zaprzestania realizacji działań powietrznych nad obszarem kontrolowanym przez nieregularne siły samozwańczej Donieckiej oraz Ługańskiej Republiki Ludowej w ramach prowadzonej operacji antyterrory-stycznej. Powodem takiej sytuacji były duże straty poniesione od ognia środków przeciwlotniczych.


Doświadczenia wyniesione z ćwiczeń narodowych i międzynarodowych wskazują, że w trakcie planowania operacji narodowej czy też sojuszniczej, szczególną uwagę przywiązuje się do właściwej organizacji osłony obiektów militarnych i niemilitarnych, których ważność z punktu widzenia osiągania celów operacji jest najwyższa (High Priority Assets to be Defen-ded). Niemniej jednak, z uwagi na dużą liczbę obiektów nominowanych do osłony oraz ogra-niczoną liczbę środków obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej dostępnych do użycia (Surface Based Air and Missile Defence Resources Availability), zapewnienie osłony wszyst-kim nominowanym obiektom (Joint Prioritised Critical Asset List - JPCAL) przeciwko całemu spektrum zagrożeń powietrznych potencjalnego adwersarza staje się niewykonalne. Dlatego uzyskanie możliwości osłony najważniejszych obiektów infrastruktury krytycznej Polski przed najbardziej prawdopodobnymi zagrożeniami powietrznymi powinno stanowić najwyższy prio-rytet w obszarze zwiększania zdolności bojowych systemu obrony powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej (OP RP).


Mając na uwadze konieczność przeciwdziałania całemu spektrum zagrożeń powietrznych operujących w całym przedziale wysokości w warunkach silnych zakłóceń elektronicznych istotną cechą perspektywicznego systemu OP RP staje się jego utylitarność. W związku z tym, perspektywiczny system OP RP powinien zostać wyposażony w środki rozpoznania, rażenia oraz dowodzenia i kierowania (Command and Control – C2), których konstrukcja bę-dzie opierała się na najnowocześniejszych dostępnych technologiach. Skuteczna realizacja rozpoznania przestrzeni powietrznej winna być zapewniona poprzez użycie zaawansowanych technologicznie multispektralnych sensorów operujących na ziemi, w powietrzu
i kosmosie. Podsystem rażenia powinien składać się z zaawansowanych technologicznie ki-netycznych (Kinetic/Lethal) i niekinetycznych (Non-Kinetic/Non-Lethal) środków obrony prze-ciwlotniczej i przeciwrakietowej. Ponadto, w celu zapewniania skutecznego oraz bezpieczne-go dla sił własnych użycia środków podsystemów rozpoznania i rażenia OP niezbędny jest sprawny podsystem dowodzenia i kierowania obrona powietrzną. Będzie to wymagało zaim-plementowania najnowocześniejszych urządzeń informatycznych i teleinformatycznych wspomagających realizację poszczególnych funkcji dowodzenia w ramach OP. Konieczność implementacji w ramach OP najnowszych rozwiązań technologicznych wynika zasadniczo
z coraz większej złożoności przeciwdziałania zagrożeniom powietrznym. Pociąga to za sobą konieczność realizacji szybkiej analizy sytuacji w przestrzeni powietrznej oraz dystrybucji coraz większej liczby informacji, które są niezbędne do podejmowania racjonalnych decyzji w procesie kierowania walką ze ŚNP.


Niepodważalnym faktem jest, że rozwój systemu OP RP powinien w pierwszej kolejności zaspokajać  interesy narodowe, jednak ze względu na szereg zobowiązań wynikających
z członkostwa w Sojuszu Północnoatlantyckim nie można zapominać o konieczności inte-growania poszczególnych elementów perspektywicznego polskiego systemu OP w ramach Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej i Przeciwrakietowej NATO (NATO Integrated Air and Missille Defence System - NATINAMDS). Dlatego też w trakcie pozyskiwania po-szczególnych środków walki systemu OP należy zwrócić szczególną uwagę na kompatybil-ność sprzętu w odniesieniu do wymagań sojuszniczych.


Konstatując, perspektywiczny system OP RP powinien posiadać zdolności, które pozwolą na realizację skutecznej osłony najważniejszych obiektów infrastruktury krytycznej przed całą gamą współczesnych oraz przyszłych zagrożeń powietrznych. Oprócz wymagań o charakte-rze operacyjnym (możliwość przeciwdziałania różnym ŚNP, kompatybilność sprzętowa umożliwiająca integrowanie środków walki w ramach NATINAMDS, modułowość środków walki pozwalająca na łatwy przerzut sprzętu na teatrze działań i między teatrami działań), nie można zapominać o możliwościach finansowania pozyskiwania nowych systemów przez państwo. W celu obniżenia kosztów związanych z zakupem nowych środków dla perspekty-wicznego systemu OP RP racjonalnym wydaje się dokonanie oceny możliwości technologiczno-produkcyjnych polskiego przemysłu obronnego. Takie podejście w dalszym ciągu po-winno mieć zastosowanie z powodu trwającego w resorcie obrony narodowej procesu decyzyjnego w kwestii pozyskania nowych środków obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej w ramach programów Wisła oraz Narew. W przypadku chęci pozyskania środków walki na po-trzeby perspektywicznego systemu OP RP za granicą, należy dążyć do ich „polonizacji” po-przez przeniesienie produkcji pewnych elementów środków walki do Polski. Zapewnienie znacznego udziału polskiego przemysłu i jego zaplecza badawczo-rozwojowego w procesie rozwoju perspektywicznego systemu OP RP, może okazać się istotnym asumptem rozwoju polskiej gospodarki oraz przyczynkiem do zwiększenia konkurencyjności polskich podmiotów przemysłowych na świecie.

Cele konferencji:

  1. Zdefiniowanie charakteru współczesnych zagrożeń powietrznych oraz określenie obecnych możliwości przeciwdziałania im przez system OP RP;
  2. Zdiagnozowanie głównych obszarów rozwoju obrony powietrznej i jej organizacji po zakończeniu długofalowego programu modernizacji technicznej SZ RP;
  3. Zaprezentowanie dotychczasowych wyników badań wpisujących się w problema-tykę organizacji i funkcjonowania perspektywicznego systemu OP RP przez kra-jowe ośrodki badawczo-naukowe oraz polski przemysł zbrojeniowy;
  4. Wymiana poglądów oraz popularyzowanie wiedzy z zakresu obrony powietrznej.

Pliki do pobrania:


wróć