Wybuch Powstania Warszawskiego

Po stronie polskiej walczyło ok. 50 tys. powstańców Armii Krajowej. Stanowiło to przewagę liczebną w stosunku do sił niemieckich. Niestety, bardzo słabe uzbrojenie i brak pełnego wyszkolenia, nie pozwalał wykorzystywać tego potencjału. Sytuację utrudniało również zakonspirowanie magazynów broni, co umożliwiało użycie jedynie części posiadanych zasobów. Tymczasem Niemcy mieli w dyspozycji czołgi, samoloty, artylerię i miny.

Kolejnymi etapami Powstania były kolejno: walka o Wolę i Ochotę, obrona Starego Miasta, działania w Śródmieściu Południowym i na Mokotowie, starcia o dostęp do Wisły oraz walki na przedpolu Warszawy. Walki trwały przez 63 dni, przynosząc straty zarówno wojsk polskich, jak i ludności cywilnej. Łącznie zginęło 16 tys. żołnierzy i ok. 200 tys. cywili.

Decyzję o zawieszeniu broni podpisano 3 października 1944 roku w Ożarowie Mazowieckim. Na mocy porozumienia, ludność Warszawy musiała opuścić miasto, a żołnierze Armii Krajowej uzyskiwali status kombatantów.

Od pierwszych dni sierpnia Niemcy bombardowali miasto oraz wyburzali infrastrukturę. Po upadku Powstania przeprowadzono operację, w wyniku której zniszczono ok. 30% przedwojennej zabudowy lewobrzeżnej Warszawy, w tym wiele obiektów zabytkowych. Działaniom towarzyszyły liczne grabieże. Miasto było traktowane jako centrum oporu przeciwko niemieckiej okupacji.  

Spór o trafność decyzji o rozpoczęciu powstania trwa od 70 lat. Z pewnością, to jedno z kluczowych wydarzeń w najnowszej historii Polski. Wątpliwości nie jest poddawany heroizm walczących oraz ich patriotyczne postawy. Ponieważ jednak walczący mieli niewielkie szanse na wygraną z dużo lepiej uzbrojonym przeciwnikiem, kontrowersje budzą poniesione straty ludzkie i dewastacja stolicy.

  • Rocznica śmierci generała S.P. Roweckiego, "GROTA"

    Generał "GROT"
  • 15 sierpnia: „Cud nad Wisłą”

    Bitwa Warszawska, źródło grafiki: domena publiczna
  • Rocznica śmierci ppłk M. Kalenkiewicza, "KOTWICZA"

    ppłk KOTWICZ

Zobacz więcej kartek z kalendarza