MENU

Czy wiesz, że w Rembertowie, na terenie obecnej ASzWoj, istniała cerkiew pw. św. Jakuba Apostoła?

W miejscu, gdzie obecnie stoi kościół pw. św. o. Rafała Kalinowskiego (przy ul. Czerwonych Beretów 3) pod koniec XIX w. wybudowano cerkiew pw. św. Jakuba Apostoła. Uroczyście konsekrowano ją 11 stycznia 1896 r. Cerkiew pełniła rolę świątyni garnizonowej dla pobliskiego miasteczka, które powstało przy poligonie artyleryjskim wojsk carskich.

Po zakończeniu I wojny światowej teren cerkwi, jak i cały carski garnizon, zostały formalnie przekazane stronie polskiej i powstała w niej stała kaplica garnizonowa, w której odbywały się nabożeństwa katolickie. W sierpniu 1920 r. błogosławiono w niej oddziały polskie wyruszające na pole pod Ossów.

W okresie międzywojennym kaplicę przebudowano, a na wieży zamontowano dzwon, przywieziony prawdopodobnie z wyprawy kijowskiej przez marszałka Piłsudskiego w 1920 r. Na dzwonie widniał napis: Sit Nomen Benedictum 1687 (Niech Imię Pańskie będzie błogosławione).

W czasie okupacji hitlerowskiej kaplica pełniła rolę świątyni dla żołnierzy niemieckich. Obok kościoła znajdowały się 24 groby żołnierzy Wermachtu, których szczątki ekshumowano latem 1992 r.

Po wojnie kaplica funkcjonowała do 1949 r. W roku 1950 została zamknięta. Jej opuszczone zabudowania zostały zdewastowane, a latach siedemdziesiątych zorganizowano w nich magazyn sprzętu hydraulicznego. Po zmianie ustroju, w 1991 r. – po ponad 40 latach, w odremontowanej kaplicy odprawiono mszę św., na której powołano parafię garnizonową pw. ojca Rafała Kalinowskiego. 15 listopada 1992 r. odbyła się uroczystość, na której ks. prymas Józef Glemp dokonał konsekracji kościoła. Z okresu przedwojennego we wnętrzu świątyni zachowały się tylko sygnaturka dzwonu i kropielnica.

Na frontonie kościoła znajdują się tablice pamięci, m.in.: żołnierzy II Rzeczypospolitej, w tym garnizonu rembertowskiego, którzy we wrześniu 1939 r. stanęli w obronie Ojczyzny, poległych, zamordowanych oraz zaginionych wykładowców i absolwentów Wyższej Szkoły Wojennej, dowódców i żołnierzy Rejonu III „Dęby” Rembertów VII Obwodu „Obroża” Okręgu Warszawskiego AK, żołnierzy 1 i 2 Armii Wojska Polskiego poległych na szlaku bojowym.

Źródło: „Kościół który obumarł, ożył..." pod red. ppłk. Czesława Madeja

http://lepszyrembertow.pl


wróć